1403/06/17
|تحلیل|
مراقب جا به جایی فرهنگی باشیم





چهرههایی که زحمت کشیدند و تاثیرات هنری و فرهنگی داشتند و بچهها باید صاحب عکس را بشناسند. مثلاًً ممکن است بگوییم بچهها در ناشناسی میتوانند آگاهیهای خوبی پیدا کنند؛ مثلاً با تصویری از جنگل ناهارخوران، مسجد شیخ لطفالله، عالیقاپو و... میشود جاهای مختلف کشور را معرفی کرد و بچهها میفهمند مسجد شیخ لطفالله را چه کسی ساخته یا معرفی تختجمشید و جاهایی که نشان از تمدن قدیمی ایران دارد و بیانگر پیشرفت ایران در حوزههای مهندسی است و ستونهای تخت جمشید نشان میدهد تمدن قدیم ما چه تمدن خوب و پیشرفتهای بوده؛ یا مکانهای مقدس مثل حرم امام رضاعلیهالسلام، حرم شاهچراغ و غیره را معرفی کنیم تا بچهها با اماکن مذهبی آشنا شوند یا میتوان روستاهای معروف، دریا، جزایر و... را معرفی کرد تا بچهها با آنها آشنا شوند یا یک یا دو بیت از یک شعر خوب را که پیام اخلاقی دارد داشته باشیم.


در کنار کتابهای درسی و آموزش معلّمان، نوشتافزار هم میتواند این پیامها را داشته باشد و ایجاد سوال کند و برای پاسخ به سوال معلّم، مربی امور تربیتی و والدین بچهها را راهنمایی کنند که ایشان چه نقش بارزی داشتند، چه فداکاریها را کردند، امنیت کنونی ما مدیون تلاشهای آنهاست و در جنگ رشادتهایی به خرج دادند. تصویری از پیروزیها و دیگر مسائل جنگ مثل زندگی در سرما یا گرمای منطقه جنگی که بسیار مهماند یا تصاویر نویسندگان، شعرا و... و ابیاتی از اشعارشان. به این ترتیب میشود مجموعهای از عناصر فرهنگی-اجتماعی را معرفی کرد.


وقتی ماهی در آب است به اهمیت آب پی نمیبرد و زمانی متوجه میشود اهمیت آب چیست که از آب بیرون میافتد؛ لذا ممکن است بچهها در درون فرهنگ قدردان این فرهنگ نباشند و اگر بچهها غنای فرهنگ خودمان را پیدا کنند در بسیاری موارد از عناصر بیگانه احساس بینیازی میکنند. اگر یک عنصر فرهنگی بیگانه در نوشتافزار قرار بگیرد که با فرهنگ تناسب ندارد، جابهجایی فرهنگی است، میتواند ایجاد مشکل کند و موجب ناهنجاری در جامعه شود و نمی گذارد حالت همگونی تحقق پیدا کند. خوب است اگر تصویر آداب و رسوممان مثل کمک کردن به معلولان ایتام و... روی نوشتافزار باشد و بچهها با آنها آشنا شوند.



