مراسم هشتمین پاسداشت ادبیات جهاد و مقاومت با انتشار و رونمایی از تقریظ حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی بر کتاب «در کمین گل سرخ» برگزار شد.

این مراسم صبح امروز سه‌شنبه ۲۷ فروردین ماه با حضور خانواده شهید صیاد شیرازی و جمعی از فرماندهان نیروهای مسلح، در قطعه‌ی ۲۹ گلزار شهدای بهشت زهرا سلام‌الله‌علیها برگزار شد. امیر سرلشکر موسوی فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی، سردار علی فدوی معاون هماهنگ کننده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و جمعی از فرماندهان نیروهای مسلح حضور داشتند. علیرضا مختارپور، دبیرکل نهاد کتابخانه‌ها، محسن مؤمنی شریف، نویسنده اثر و رئیس حوزه هنری، حجت‌الاسلام رحیمیان، رئیس سابق بنیاد شهید انقلاب اسلامی از جمله مهمانان این برنامه بودند.

محسن مومنی شریف نویسنده کتاب «در کمین گل سرخ» در این مراسم اظهار داشت: شب گذشته اختتامیه هفته هنر انقلاب اسلامی برگزار شد و خوشبخاته امروز شاهد ادبیات و هنری هستیم که توانایی‌هایی دارد که می‌تواند به عوالمی برود که مکاتب دیگر چنین امکاناتی ندارند، اما رشد و مهندسی این ادبیات را مدیون آیت‌الله خامنه‌ای هستیم.

وی با بیان اینکه رهبر انقلاب در تمام دوران مسؤولیت خود بر هنر و ادبیات تاکید داشته و دارند، گفت: توجه ایشان به عنوان شخصیتی که ادبیات و هنر را می‌دانند و به کارآیی آن اعتقاد دارند از ابتدای انقلاب تاکنون از دوران ریاست جمهوری تا دوران رهبری، موجب شده صاحب ادبیات فرهنگ و هنر متعهد و پیشرو باشیم.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «درست فردای شهادت سپهبد صیاد شیرازی، دوست نویسنده‌ام، احمد دهقان متنی در اختیارم گذاشت که نوار پیاده شده‌ چند جلسه‌ مصاحبه با آن شهید بود. تا آن روز من صیاد را هم در میدان جنگ دیده بودم (در عملیات والفجر یک) و هم بعد از جنگ (در حوزه‌ هنری در بعضی مناسبت‌ها). وقتی که او شهید شد، من نیز مانند همه‌ مردم ایران غمگین و متأثر شدم. آن روزها من بیش از هر چیز تحت تأثیر منش خاضعانه و رفتار بی‌پیرایه‌ او بودم، اما با خواندن این خاطرات دریافتم بزرگی او بیشتر از آن است که ما می‌دانیم و حق او برگردن استقلال امروز ایران و در سرنوشت جنگ فراتر از آن است که به تعارف در مجامع و محافل گفته می‌شود. او به راستی قهرمانی است ملی و قابل افتخار.»

همچنین در بخش دیگری از متن این کتاب می‌خوانیم: «... ۱۰ سال پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، زمانی که ستوان علی صیاد شیرازی افسر گمنامی در لشکر تبریز بود، تیمسار یوسفی فرمانده‌ لشکر در میان جمعی از نظامیان گفته بود: «نام این جوان را به خاطر بسپارید. من در ناصیه‌ او آن‌قدر لیاقت می‌بینم که اگر بخت یارش باشد و از شر حاسدان در امان بماند، روزی فرمانده‌ نیروی زمینی ارتش ایران شود.» پیش‌بینی سرلشکر پیر، ۱۳ سال بعد هنگامی تحقق یافت که ایران یکی از حساس‌ترین لحظات تاریخ خود را می‌گذراند...».

کتاب «در کمین گل سرخ» زندگینامه داستانی شهید سپهبد علی صیاد شیرازی است که به قلم محسن مومنی‌ شریف توسط انتشارات سوره مهر بیش از ۲۲ بار تجدید چاپ شده است.

مهدی صیاد شیرازی، فرزند سردار شهید صیاد شیرازی نیز با اشاره به اینکه تقریظ رهبر انقلاب بر این کتاب در سال ۸۵ نوشته شده است و رهبر انقلاب در دیدار با خانواده شهید از تألیف آن ابراز رضایت کردند، عنوان کرد: پدر بزرگوار ما سه خصوصیت کلی و مهم داشت؛ نخست تعبد و توجه ایشان به نماز اول وقت که گاه برای ایشان سختی‌هایی را هم فراهم ساخته بود، دوم جدیت ایشان در اعتقاد به نظام اسلامی در همه مسئولیت‌هایشان که همه را با حسن انجام دادند و خصوصیت سوم نیز ارادت ایشان به امام خمینی (ره)، امام خامنه‌ای و به طور کلی جایگاه والای ولایت در نزد ایشان بود.

در ادامه این مراسم امیر سرلشکر موسوی، فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی نیز در سخنانی عنوان کرد: یکی از شخصیت‌های برجسته و ممتاز تاریخ ایران و انقلاب اسلامی شهید صیاد شیرازی است. جدای از موضوعات شخصی، به باور من خلوص در بندگی خدا عامل اصلی ساختن شخصیت او بود و بسیاری از ویژگی‌های دیگر وی نیز در ذیل همین قرار می‌گیرد و همین خلوص بود که چنین عزت و بصیرتی به او داد و قدرت تشخیص و عمل او و نیز دشمن‌شناسی و توان تشخیص او نیز حاصل از همین مساله بود.

وی ادامه داد: بسیاری از فرماندهان ارتش که در ماجرای سیل اخیر در زمره نخستین یگانهایی بودند که به کمک مردم شتافتند، در زمره شاگردان شهید صیاد شیرازی و در کلاس درس او بودند. همه می‌دانستند که اگر شهید صیاد زنده می‌بود، امروز آستین بالا می‌زد و به کمک مردم می‌شتافت و ما نیز که امروز از رهروان و ثمرات خلوص و بندگی اوییم باید در جایگاهی قرار بگیریم که اگر او می‌بود قرار می‌گرفت. باید کاری را انجام دهیم که اگر او می‌بود، انجام می‌داد.

در پایان مراسم، تقریظ رهبر معظم انقلاب بر کتاب «در کمین گل سرخ» رونمایی شد.

رهبر انقلاب در این متن نوشته‌اند: ««این نمونه‌ی جالب و بی‌سابقه‌ئی است از گزارش جنگ در ضمن داستان شیرین زندگی یکی از شخصیت‌های آن. آن را یکسره مطالعه کردم (تا ۸۴/۶/۷) زیبا و هنرمندانه نوشته شده است. با بسیاری از حوادث آن کاملاً آشنایم. البته بسیاری دیگر از حوادث آن دوران و نیز مطالب بسیاری از آنچه مربوط به این شهید عزیز است ناگفته مانده است. و این طبیعی است.

البته برجستگی‌های شخصیت شهید صیاد شیرازی را در نوشته و کتاب به درستی نمی‌توان نشان داد او حقاً نمونه‌ئی از یک ارتشی مومن و شجاع و فداکار بود. رحمت خدا بر او.»