رسانه‌های نوین از محصولات مدرنیته است. اما ثمرات این ابزار تنها متوجه جهان مدرن و تمدن استکباری نیست بلکه در مواردی به چالشی برای جهان استکباری بدل گردیده است. در بیداری اسلامی، شاهد تحقق یک فضای رسانه‌ای جدید هستیم که نه تنها تمدن مدرن بلکه دولت‌های اقماری وابسته را نیز با چالش‌های بنیان‌کن مواجه ساخته و امواج اجتماعی توفنده‌ای معطوف به شکست ساختارهای موجود و تحقق تحولات شگرف را پدید آورده است.

فراتر از این در جریان بیداری اسلامی شاهد نوعی تغییر کاربری در رسانه‌های مدرن هستیم، به گونه‌ای که دیگر کارآمدی خود را در حفظ و بسط مدرنیته از دست داده و در مقابل به ابزاری برای مطالبه‌ی نظام‌سازی مبتنی بر اسلام و تمدن اسلامی تبدیل شده‌اند.

در این تغییر کاربری رسانه‌های نوین، به «ادامه‌ی» نهادهایی مبدل شده‌اند که کارکرد رسانه‌ای کهن در بلاد اسلامی داشتند. به‌گونه‌ای که رسانه‌های نوین، مفاهیم عرضه‌ شده در منابر، مساجد، نماز جمعه و ... را بسط می دهند و گفتمان‌های عاشورائی، ولایی و در یک کلام اسلام ناب محمدی را ترویج می‌دهند. نکته‌ی شگفت‌انگیز آن‌که سقوط ناگهانی بن علی، حسنی مبارک و علی عبدالله صالح در عصر جمعه و پس از اقامه‌ی نماز جمعه رخ داد. شگفت‌تر آن‌که «حسنی نامبارک» یک هفته پس از اقامه‌ی نماز جمعه‌ی رهبر معظم انقلاب در تهران و با نشر وسیع بلوتوث‌های حاوی خطبه‌های معظم‌له همراه بود.

در حالی که مدیریت عالی رسانه‌های نوین در اختیار امپراطوران رسانه‌ای صهیونیست است، اما دیگر این رسانه‌ها «یک مجرای یک طرفه» نیستند، بلکه به بزرگراهی دو سویه بدل شده‌اند که مطالبات آحاد امت اسلامی و مستضعفان جهان را نیز نشر می‌دهند. بدیهی است که استفاده‌ی هوشمندانه از رسانه‌های نوین می‌تواند جریان بیداری اسلامی را از یک قیام ساختارشکن تا یک حرکت معطوف به نظام جدید حکومتی در بلاد اسلامی سوق دهد.