1389/11/04
یادداشتی از همسر شهید شهریاری
از علوم به معلوم رسید
رهبر انقلاب در دیدارهای خود با جوامع علمی و نخبگانی کشور، همراهی علم و معنویت را در نظام اسلامی مورد تأکید قرار میدهند. ایشان این موضوع را از جمله تفاوتهای علم اسلامی و بومی با علم غربی میدانند. دکتر مجید شهریاری یکی از مصادیق همراهی علم و معنویت بود. به قول آیتاللهالعظمی جوادی آملی، «راز موفقیت شهیدِ شاهد، دکتر شهریاری، پیبردن به حقیقت علم و هجرت از آن به معلوم و ترغیب به چنین هجرتی است.» متن زیر، یادداشتی است از همسر شهید شهریاری درباره خصوصیات علمی و معنوی آن دانشمند شهید.
مهمترین ویژگی ایشان، متشرع بودن ایشان بود. به انجام واجبات و مستحبات بسیار اهمیت میدادند و در ترک محرمات و مکروهات بسیار کوشا بودند. خواندن نماز اول وقت، خصیصهی بارز ایشان بود و در برپایی نماز شب کوشا بودند. وجوهات شرعی را دقیق حساب کرده و به موقع پرداخت میکردند.
ایشان بسیار خیرخواه بوده و در دستگیری از مستمندان کوشش بسیار میکردند. ارادت بسیار زیادی به اهل بیت(ع) داشتند و سیرهی ایشان را سرلوحهی رفتار و کردار خویش قرار داده بودند. حُسن رفتار ایشان در بین همکاران و دوستان زبانزد همگان بود که آن نیز برگرفته از اعتقادات و روحیات مذهبی ایشان بود.
![](/ndata/news/10897/H/138911051636100323_10897.jpg)
بسیار متواضع، مهربان، آرام، کمحرف، کوشا و پرتلاش و سادهزیست بودند. هرگز دروغ و غیبت را به کلام خویش راه نمیدادند. در مجامعی که احکام اسلامی نادیده گرفته میشد، شرکت نمیکردند. با افرادی که تقید زیادی به مسائل شرعی نداشتند، زیاد رفتوآمد نداشتند و معتقد بوند که حشر و نشر با این افراد، بر رفتار خود ما نیز اثر منفی میگذارد. برعکس، با دوستان متشرع نشستوبرخاست بیشتری داشتند و سعی میکردند تا ارتباط با این دوستان را قطع نکنند؛ اگرچه گاهی بهعلت ضیق وقت، به یک تماس تلفنی بسنده میکردند.
رفتار ایشان با دانشجویان بسیار پدرانه و مهربانانه بود. آنقدر با دانشجویان صمیمی بودند که محیط دانشکده به یک خانواده تبدیل شده بود و دانشجویان، خصوصیترین مسائل خویش را با ایشان درمیان گذاشته و مشورت میگرفتند. ولی این صمیمیت، خللی در کلاسهای درسی ایشان و جدیت این کلاسها ایجاد نمیکرد. در کلاس درس و انجام تکالیف و امتحانات، بسیار جدی و سختگیر بودند. تکالیف درسی ایشان از سختترین تکالیف درسی دانشجویان بود و همین موضوع باعث شده بود که دانشجویان بعد از گذراندن درس ایشان بسیار قوی و مسلط به موضوع بودند و خودشان از تواناییهایی که بهدست میآوردند، بسیار خشنود بودند.
جامعِ علم و دین
به تعبیر یکی از دوستان، «دکتر، دانشجوی قدکوتاه نداشت». تمام کسانیکه تحت نظارت ایشان فارغالتحصیل شدهاند، افرادی بسیار توانا در مسائل علمی و دارای اعتماد بهنفس بالا هستند.
ایشان عالم وارستهای بودند که پلههای ایمان و علم را همزمان و با سرعت طی کردند و به درجات عالی دست یافتند. یقیناً موفقیتهای علمی ایشان، به منزلهی صِفرهایی بود که در جلوی قامت بلند ایمانی ایشان معنا پیدا کرد و زندگی ایشان را به گونهای ساخت که نتیجهی آن جز شهادت در راه معبود نمیتوانست باشد.
![](http://farsi.khamenei.ir/ndata/news/10891/C/13891103_0110891.jpg)
به قول مرجع عالیقدر، حضرت آیتالله جوادی آملی، «راز موفقیت شهیدِ شاهد، دکتر شهریاری، پیبردن به حقیقت علم و هجرت از آن به معلوم و ترغیب به چنین هجرتی است.» این استاد والامقام، به کمک علوم به معلوم رسیدند و نشان آفریدگار را در آن و نیز در خود، که مخلوقِ خداست، مشاهده نمودند و جامع علم و دین شدند. چنین افرادی آنقدر مقتدر هستند که در مصاف با مرگ، پیروز میشوند و مرگ را میمیرانند و خود برای ابد زنده میمانند. و این ابدیهای بالعرض، به خدایی که ابدی بالذات است، مرتبط خواهند بود.
مهمترین ویژگی ایشان، متشرع بودن ایشان بود. به انجام واجبات و مستحبات بسیار اهمیت میدادند و در ترک محرمات و مکروهات بسیار کوشا بودند. خواندن نماز اول وقت، خصیصهی بارز ایشان بود و در برپایی نماز شب کوشا بودند. وجوهات شرعی را دقیق حساب کرده و به موقع پرداخت میکردند.
ایشان بسیار خیرخواه بوده و در دستگیری از مستمندان کوشش بسیار میکردند. ارادت بسیار زیادی به اهل بیت(ع) داشتند و سیرهی ایشان را سرلوحهی رفتار و کردار خویش قرار داده بودند. حُسن رفتار ایشان در بین همکاران و دوستان زبانزد همگان بود که آن نیز برگرفته از اعتقادات و روحیات مذهبی ایشان بود.
![](/ndata/news/10897/H/138911051636100323_10897.jpg)
بسیار متواضع، مهربان، آرام، کمحرف، کوشا و پرتلاش و سادهزیست بودند. هرگز دروغ و غیبت را به کلام خویش راه نمیدادند. در مجامعی که احکام اسلامی نادیده گرفته میشد، شرکت نمیکردند. با افرادی که تقید زیادی به مسائل شرعی نداشتند، زیاد رفتوآمد نداشتند و معتقد بوند که حشر و نشر با این افراد، بر رفتار خود ما نیز اثر منفی میگذارد. برعکس، با دوستان متشرع نشستوبرخاست بیشتری داشتند و سعی میکردند تا ارتباط با این دوستان را قطع نکنند؛ اگرچه گاهی بهعلت ضیق وقت، به یک تماس تلفنی بسنده میکردند.
رفتار ایشان با دانشجویان بسیار پدرانه و مهربانانه بود. آنقدر با دانشجویان صمیمی بودند که محیط دانشکده به یک خانواده تبدیل شده بود و دانشجویان، خصوصیترین مسائل خویش را با ایشان درمیان گذاشته و مشورت میگرفتند. ولی این صمیمیت، خللی در کلاسهای درسی ایشان و جدیت این کلاسها ایجاد نمیکرد. در کلاس درس و انجام تکالیف و امتحانات، بسیار جدی و سختگیر بودند. تکالیف درسی ایشان از سختترین تکالیف درسی دانشجویان بود و همین موضوع باعث شده بود که دانشجویان بعد از گذراندن درس ایشان بسیار قوی و مسلط به موضوع بودند و خودشان از تواناییهایی که بهدست میآوردند، بسیار خشنود بودند.
جامعِ علم و دین
به تعبیر یکی از دوستان، «دکتر، دانشجوی قدکوتاه نداشت». تمام کسانیکه تحت نظارت ایشان فارغالتحصیل شدهاند، افرادی بسیار توانا در مسائل علمی و دارای اعتماد بهنفس بالا هستند.
ایشان عالم وارستهای بودند که پلههای ایمان و علم را همزمان و با سرعت طی کردند و به درجات عالی دست یافتند. یقیناً موفقیتهای علمی ایشان، به منزلهی صِفرهایی بود که در جلوی قامت بلند ایمانی ایشان معنا پیدا کرد و زندگی ایشان را به گونهای ساخت که نتیجهی آن جز شهادت در راه معبود نمیتوانست باشد.
![](http://farsi.khamenei.ir/ndata/news/10891/C/13891103_0110891.jpg)
به قول مرجع عالیقدر، حضرت آیتالله جوادی آملی، «راز موفقیت شهیدِ شاهد، دکتر شهریاری، پیبردن به حقیقت علم و هجرت از آن به معلوم و ترغیب به چنین هجرتی است.» این استاد والامقام، به کمک علوم به معلوم رسیدند و نشان آفریدگار را در آن و نیز در خود، که مخلوقِ خداست، مشاهده نمودند و جامع علم و دین شدند. چنین افرادی آنقدر مقتدر هستند که در مصاف با مرگ، پیروز میشوند و مرگ را میمیرانند و خود برای ابد زنده میمانند. و این ابدیهای بالعرض، به خدایی که ابدی بالذات است، مرتبط خواهند بود.