...
عمر بن سعد لعنه الله علیه، عصر همان روزِ عاشورا سرِ انورِ امام حسین
(ع) را به وسیله خولی بن یزید اصبحی و حمید بن مسلم ازدی، لعنه الله
علیهما به نزد عبید الله بن زیاد علیه لعائن الله فرستاد، و فرمان داد
تا سرهای مطهّر بقیه شهدا را چه از یاران یا اهل بیتش قطع کرده با شمر
بن ذیالجوشن و قیس بن اشعث و عمرو بن حجاج بفرستد و آنان با رؤوس
مطهّره حرکت کردند تا به کوفه رسیدند.
عمر بن سعد مانده آن روز و فردایش را تا وقت ظهر در کربلا توقف کرد،
بعد با بازماندگان خاندان حسین علیه الاسلام از کربلا حرکت کرد، و اهلالبیت
را که سپردههای خیر الانبیاء بودند بر پلاس پالانهای شتران در حالی که
پوشش چهرههای آنان مکشّفه بود بین دشمنان بر نشاند، و آنان را آن چنان
که اسرار ترک و روم رانده میشدند با آن همه رنج و مصائب همیراندند.
وه چه زیبا گفت آن که گفت: