اين ستاره‌ى درخشان عالم خلقت، فقط همان نيست كه به چشم ما مى‌آيد. فاطمه‌ى زهرا سلام‌اللَّه‌عليها بسيار بالاتر از اين حرفهاست. ما فقط درخشندگى‌اى مى‌بينيم؛ ولى بسيار بزرگتر از اين حرفهاست. امّا من و شما چه استفاده‌اى مى‌كنيم؟ همين قدر كه بدانيم او زهراست، كافى است؟ در روايتى خواندم كه درخشندگى فاطمه‌ى زهرا سلام‌اللَّه‌عليها باعث مى‌شود تا چشمان كرّوبيان ملأاعلى خيره شود: «زَهَر نورها للملائكة السّماء(56)». براى آنها مى‌درخشد. ما از اين درخشندگى چه استفاده‌اى بكنيم؟ ما بايد از اين ستاره‌ى درخشان، راه به‌سوى خدا و راهِ بندگى را كه راه راست است و فاطمه زهرا سلام‌اللَّه‌عليها پيمود و به آن مدارج عالى رسيد، پيدا كنيم. اگر مى‌بينيد خدا خميره‌ى او را هم خميره‌ى متعالى قرار داده است، به اين دليل است كه مى‌دانست اين موجود در عالم مادّه و عالم ناسوت، خوب از امتحان بيرون خواهد آمد؛ «امتحنك اللَّه الذى خلقك قبل ان يخلقك فوجدك لما امْتحنك صابرة»؛ قضيه اين است. خداى متعال حتّى اگر لطف ويژه‌اى درباره‌ى آن خميره مى‌كند، بخشى مربوط به اين است كه مى‌داند او از عهده‌ى امتحان چگونه برخواهد آمد؛ والّا بسيار كسان خميره‌ى خوب داشتند. مگر همه توانستند از عهده برآيند؟ اين بخش از زندگى فاطمه زهرا سلام‌اللَّه‌عليها، آنى است كه ما براى نجات خودمان به آن احتياج داريم.

فرازی از بيانات در ديدار مداحان به مناسبت ولادت حضرت زهرا(س) 03/09/1373