شخصيت زهراى اطهر، در ابعاد سياسى و اجتماعى و جهادى، شخصيت ممتاز و برجستهيى است؛ به طورى كه همهى زنان مبارز و انقلابى و برجسته و سياسىِ عالم مىتوانند از زندگى كوتاه و پُرمغز او درس بگيرند. زنى كه در بيت انقلاب متولّد شد و تمام دوران كودكى را در آغوش پدرى گذراند كه در حال يك مبارزهى عظيم جهانىِ فراموش نشدنى بود. آن خانمى كه در دوران كودكى، سختيهاى مبارزهى دوران مكه را چشيد، به شعب ابىطالب برده شد، گرسنگى و سختى و رعب و انواع و اقسام شدتهاى دوران مبارزهى مكه را لمس نمود و بعد هم كه به مدينه هجرت كرد، همسر مردى شد كه تمام زندگيش جهاد فىسبيلاللَّه بود و در تمام قريب به يازده سال زندگى مشترك فاطمهى زهرا و اميرالمؤمنين(عليهماالسّلام)، هيچ سالى، بلكه هيچ نيم سالى نگذشت كه اين شوهر، كمر به جهاد فىسبيلاللَّه نبسته و به ميدان جنگ نرفته باشد و اين زن بزرگ و فداكار، همسرىِ شايستهى يك مرد مجاهد و يك سرباز و سردار دايمى ميدان جنگ را نكرده باشد.
فرازی از بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در ديدار بانوان 26/10/1368