treatise/content

احکام بلاد کبیره‏

احکام سفر

س83. نظر جناب‌عالی درباره شهرهای بزرگ از جهت قصد توطن یا اقامت ده روز در آن‌ها چیست؟

ج) در احکام مسافر و قصد توطن و قصد اقامت ده روز فرقی بين شهرهای بزرگ و معمولی نيست و حتی با قصد توطن در يک شهر بزرگ و مدتی در آن‌جا ماندن، بدون معيّن کردن محله خاصی از آن، تمام آن شهر حکم وطن را درباره او پيدا خواهد کرد. همچنين اگر قصد اقامت ده روز در مانند اين شهر نمايد، بدون اين‌که محله خاصی از آن را قصد نمايد، حکم تمام بودن نماز و صحّت‏ روزه در مورد او در تمام محله‌‏های آن شهر جاری خواهد بود.

س84. شخصی از فتوای امام (قدس سره) در مورد این‌که تهران از بلاد کبیره است، مطلع نبوده و پس از پیروزی انقلاب اسلامی به فتوای امام (قدس سره) علم پیدا کرده است، نماز و روزه‌‌‏ای را که به نحو متعارف به جا آورده، چه حکمی دارد؟

ج) اگر در حال حاضر بر تقليدامام (قدس سره) در آن مسأله باقی باشد، واجب است که اعمال گذشته‌‏اش را که با فتوای امام (قدس سره) منطبق نيست، تدارک نمايد، به اين معنی که نمازهايی را که به جای شکسته، تمام خوانده به‌صورت شکسته قضا کند و روزه‌‏هايی را که در حال مسافرت گرفته است، قضا نمايد.

س85. در محل زندگی من شهرهای بزرگی وجود دارد که شهرداری‌های مجزا دارند اما همه آنها تحت منطقه‌ای بزرگ با نام واحد هستند. اگر من داخل این منطقه حدود 15 تا 20 کیلومتر سفر كنم، آیا باید نماز را قصر بخوانم یا تمام؟

ج) اگر مجموع شهرهای کوچک در کنار هم در نظر عرف محل، يک شهر محسوب باشد، طی مسافت در داخل شهر حکم سفر ندارد و نماز تمام است. و مسافت از آخر شهر به مقصد يا از مبدأ به اول شهر بزرگ محاسبه می‌شود که اگر به مقدار مسافت شرعی(5/ 22 کيلومتر) باشد نماز قصر است.


استفتائات مناسبتی
پايگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت‌الله‌العظمی سيدعلی خامنه‌ای (مد‌ظله‌العالی) - مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی