در اين مقطع زمانى، ياد و نام مبارك پيامبر اعظم از هميشه زنده‏تر است؛ و اين يكى از تدابير حكمت و الطاف خفيّه‏ى الهى است. امروز امت اسلام و ملت ما بيش از هميشه به پيغمبر اعظم خود نيازمند است؛ به هدايت او، به بشارت و انذار او، به پيام و معنويت او، و به رحمتى كه او به انسان‏ها درس داد و تعليم داد. امروز درس پيغمبر اسلام براى امتش و براى همه‏ى بشريت، درسِ عالم شدن، قوى شدن، درس اخلاق و كرامت، درس رحمت، درس جهاد و عزت، و درس مقاومت است. پس نام امسال به طور طبيعى، نام مبارك پيامبر اعظم است. در سايه‏ى اين نام و اين ياد، ملت ما درس‏هاى پيغمبر را بايد مرور كند و آنها را به درس‏هاى زندگى و برنامه‏هاى جارى خود تبديل كند.

گزیده ای از پیام نوروزی رهبر معظم انقلاب اسلامی - سال 1385 هـ.ش

 
آرشیو در قبال آفتاب
 1   2   3   4   5

 
 

تبيين و تبليغ چهره‏ى پيامبر
 

در قالب كار فرهنگی‏
يكى از عواملى كه مى‏تواند در اين زمينه مركز باشد، عبارت است از وجود مقدس نبى اكرم. مسلمين و روشنفكران اسلامى بايد بر روى شخصيت و تعاليم و محبت به اين بزرگوار، با ديد همه‏گير نسبت به اسلام سرمايه‏گذارى كنند.

در قالب تبليغات و كار هنرى‏
زمان نبى‏اكرم شاعر برجسته‏اى مثل «حسّان‏بن‏ثابت» در خدمت آن حضرت بود، بعد در خدمت اميرالمؤمنين بود؛ قدر او را مى‏دانستند و از او كار مى‏خواستند. خود اميرالمؤمنين يك هنرمند فوق‏العاده است. خود پيامبر يك هنرمند فوق معمولى است. قرآن يك اثر هنرىِ فوق بشرى است؛ الهى است. اسلام از اول با هنر شروع شده است. اگر قرآن اين زبان هنرى را نداشت، شايد يك گوشه‏ى كار مى‏لنگيد.
پس يك مطلب اين است كه بايد روى معرفى شخصيت رسول‏اكرم كار كنيم. نه فقط شخصيت آن بزرگوار به معناى زندگى آن حضرت؛ بلكه ابعاد گوناگون وجود آن بزرگوار، مثل اخلاقيات و روش حكومت و مردمدارى و عبادت و سياست و جهاد و تعليمات خاص را مورد توجه قرار دهيم. نه فقط هم كتاب بنويسيم؛ بلكه بايد كار هنرى و تبليغى را با شيوه‏هاى جديد و با استفاده از تكنيكهاى موجود شروع كنيم؛ و نه فقط در جمهورى اسلامى، بلكه در همه‏ى انحاى اسلام، آن را انجام دهيم.
هنرمندان و نويسندگان و گويندگان و مجريان و كارگردانان و هنرپيشگان و همه و همه، بايد دست به دست هم بدهند تا اين مفاهيم اسلامىِ ارزشمند و درخشنده را به صورت برنامه‏هاى هنرى بسازند تا مردم از آنها تعليم بگيرند. مراد ما از تعليم در صدا و سيما، سخنرانى و ميزگرد و تدريس صرف نيست. صدا و سيما بايد انواع و اقسام روشهاى هنرى را در برنامه‏هاى هنرى و فيلمها و نمايشها براى تفهيم و توضيح مفاهيم و ارزشهاى اسلامى به كار گيرد؛ و اگر غير از اين باشد، صدا و سيماى جمهورى اسلامى، صدا و سيماى اسلامى نيست.
آن بزرگوار، فرياد عدالت و تكريم انسان و برداشتن دست تبعيضها در جامعه و اهتمام به معنويت و فضيلت روحى و معنوى را در جهان بلند كرد. امروز هم طنين همان صداها در فضاى تاريخ و دنياى كنونى به گوش مى‏رسد. اينهاست كه بايد به عنوان مدح پيغمبر و ائمه، در زبان مداحان و گويندگان محترم جارى شود تا ما اين بزرگان تاريخ بشر و برگزيدگان عالم خلقت را بشناسيم.
شما [مداحان‏] كه آن محبت را از درون خود مى‏جوشانيد و از كلمات ديگران و از اشعار شعرا و از سروده‏هاى خوب استفاده مى‏كنيد و بعضى از شما حتى سروده‏هاى خودتان را بيان مى‏كنيد، بدانيد كه نقش بسيار والايى داريد. در اين چند سالى كه مثل امروز در خدمت برادران بوده‏ايم، بارها اين حرفها را گفته‏ايم و سابقه و تاريخچه‏ى اين مداحى و مدح اهل‏بيت و خاندان پيامبر را بيان كرده‏ايم.
... اگر محبت در تشيع نبود، اين دشمنى‏هاى عجيبى كه با شيعه شده، بايد آن را از بين مى‏برد. همين محبت شما مردم به حسين‏بن‏على ضامن حيات و بقاى اسلام است. اين‏كه امام مى‏فرمود عاشورا اسلام را زنده نگه داشت، معنايش همين است. فاطميّه و ميلاد و وفات پيامبر و ائمه هم همين‏طور است. بايد با استفاده‏ى از اين هنر، اين محبت را در ميان مردم، هم عمق ببخشيد، هم تر و تازه كنيد، و هم برافروخته كنيد.
... بهترين اشعار قدما در باب توحيد و نبوت، همين مدايحى است كه شعراى بزرگ ما در مقدمه‏ى ديوانها و مثنوى‏هايشان ذكر كرده‏اند و گفته‏اند. اين اشعار شعراى برجسته، مضامينى قوى و حقيقتاً روشنگر دارد كه انسان مى‏تواند پيامبر يا امام يا فاطمه‏ى زهرا را با مضمون اين اشعار بشناسد. نمى‏گويم درست بشناسد، چون ما كه نمى‏توانيم آن بزرگواران را درست بشناسيم؛ اما در همان حدى كه ممكن است، بايد تلاش كنيم. مثلاً وقتى راجع به اميرالمؤمنين شعرى خوانده مى‏شود، بايد هم مقام معنوى على - كه ما از آن خبرِ كمى داريم و از ذهن و فكر و دل ما آدمهاى پايين و متوسط پنهان است - و هم عبادت و مظلوميت و حكومت و عدل و ضعيف‏پرورى و دشمن‏ستيزى و جهاد اميرالمؤمنين را بشناسيم.